Świat przyśpiesza. Przyśpiesza coraz szybciej. Nasze układy nerwowe nie są w stanie tego unieść. Wiele rzeczy dzieje sie kosztem snu, odpoczynku i zdrowia. Kalendarz przepełniony spotkaniami, lista to-do rosnąca bez końca… to nowa norma. Udajemy (do czasu), że da się ją znieść bez konsekwencji. Też tam byłam, ale w pewnym momencie okazało się, że już nie daję rady. Pomogła mi wówczas terapia czaszkowo-krzyżowa (cranio-sakralna). I jakoś dziwnym układem wydarzeń nagle znalazłam się w szkole cranio.
Pracownia Terapeutycznej Ciszy to zaproszenie do nowej przestrzeni
W Pracowni Terapeutycznej Ciszy oferuję delikatną terapię czaszkowo‑krzyżową (cranio‑sacralną), pracę z regulacją układu nerwowego oraz wsparcie w budowaniu odporności psychicznej i odporności cyfrowej.
Pracuję z liderami i osobami przeciążonymi stresem i nadmiarem bodźców cyfrowych.
Oferuję program profilaktyki przeciążenia i budowania odporności psychofizycznej, który łączy trzy komplementarne poziomy oddziaływania.
– Edukacja pomaga zrozumieć mechanizmy stresu oraz sposób funkcjonowania układu nerwowego, co daje uczestnikom język i mapę do świadomej zmiany.
– Praktyka zespołowa wzmacnia bezpieczeństwo psychologiczne, jakość komunikacji oraz wprowadza konkretne techniki regulacji oddechem możliwe do używania w trakcie pracy.
– Wsparcie indywidualne obejmuje sesje terapii czaszkowo‑krzyżowej (TCK) oraz spersonalizowany plan regeneracji, dostosowany do aktualnych potrzeb i możliwości każdej osoby. Sesje TCK oparte są na ciszy, obecności i łagodnej pracy z ciałem, co sprzyja głębokiemu wyciszeniu i regeneracji.
Biodynamiczna terapia czaszkowo-krzyżowa®
Terapia czaszkowo‑krzyżowa w ujęciu biodynamicznym to delikatna, nieinwazyjna forma pracy z ciałem, wywodząca się z osteopatii. Za ojców tej terapii uważa się amerykańskich lekarzy osteopatów: Williama Sutherland’a, Franklina Sills’a i Johna Upledger’a. Podczas sesji terapeuta pracuje subtelnym dotykiem (ok. 5 g nacisku), obserwując napięcia w tkankach oraz rytmy organizmu związane z układem czaszkowo‑krzyżowym i ośrodkowym układem nerwowym. Terapeuta wsłuchuje się w rytm czaszkowy (trzeci w ciele, poza oddechem płucnym i pulsem). Jest on bardzo charakterystyczny, przypominający w odczuciu fale morza (przypływ i odpływ). Terapeuta sprawdza, gdzie w ciele wystąpują zaburzenia, i ułatwia organizmowi samoregulację (poprzez konkretne układy/chwyty terapeutyczne).
Celem terapii jest wspieranie naturalnej autoregulacji organizmu, rozluźnianie nagromadzonych napięć oraz tworzenie warunków do głębokiego wyciszenia i regeneracji. W podejściu biodynamicznym zakłada się, że w płynie mózgowo-rdzeniowym zapisany jest pierwotny wzorzec zdrowia. Żyjąc w hałasie, przewlekłym stresie, po urazach i chorobach – tracimy do niego dostęp. W naszych tkankach odkładają się nieprzetworzone napięcia i ślady doświadczeń. Poprzez spokojny, uważny kontakt ciało otrzymuje warunki, aby ponownie „odszukać” swoją bazę. Uruchamiają się mechanizmy autoregulacji i samouzdrawiania. Podobno najwięcej zadziewa się między sesjami. Ciało wraca na ścieżkę powrotu do naturalnej równowagi (homeostazy).
W podejściu biodynamicznym szczególną uwagę zwraca się na zasoby organizmu, poczucie bezpieczeństwa oraz proces regulacji zachodzący w tempie odpowiednim dla danej osoby. Terapeuta nie „naprawia” ciała siłą. Tworzy za to bezpieczną przestrzeń, w której siły witalne organizmu same ustalają priorytety.
Sesja odbywa się w ubraniu, w spokojnych warunkach, najczęściej w pozycji leżącej. Terapeuta może układać dłonie m.in. na głowie, szyi, kręgosłupie, miednicy lub kości krzyżowej, pracując bardzo łagodnie i bez użycia siły.
W trakcie pracy terapeuta obserwuje m.in.:
jakość i rytm Oddechu Życia (przypływ-odpływ, podobnie jak fale morza),
miejsca nadmiernego napięcia, „zamrożenia” lub braku ruchu w tkankach,
sposób, w jaki ciało zaczyna samo się porządkować – rozluźniać, pogłębiać oddech, wchodzić w stan głębokiej regeneracji.
U osób korzystających z terapii często pojawia się uczucie głębokiego relaksu, wrażenie power-nap. „resetu”, ciepła lub lekkości w ciele, poprawa snu, większa jasność myślenia i spadek poziomu wewnętrznego napięcia.
To metoda wybierana zarówno przez osoby z konkretnymi dolegliwościami, jak i przez tych, którzy chcą zadbać o regenerację, sen, odporność na stres i lepszy kontakt z ciałem. Terapia jest stosowana u dorosłych, dzieci, a także wspierająco u kobiet w ciąży i po porodzie.
W jakich sytuacjach może wspierać
Biodynamiczna terapia czaszkowo‑krzyżowa może wspierać organizm m.in. w następujących sytuacjach:
- różnego rodzaju bóle: głowy, migreny, bóle kręgosłupa, stawów i kończyn
- przewlekłe napięcia mięśniowe, „sztywność” karku i barków
- mrowienia, drętwienia, dolegliwości o podłożu neurologicznym (np. rwa)
- zaburzenia snu, trudności z zasypianiem, częste wybudzanie się
- przewlekły stres, stany lękowe, obniżony nastrój, „nerwowe pobudzenie”, poczucie przeciążenia
- trudności z koncentracją, zmęczenie, „mgła mózgowa”
- dolegliwości psychosomatyczne (np. bóle bez jasnej przyczyny medycznej, napięcia w obrębie brzucha, problemy trawienne)
- wspomagająco po urazach, operacjach, w stanach przewlekłego zmęczenia czy obniżonej odporności
- u kobiet w ciąży i po porodzie – wsparcie dla regulacji organizmu i adaptacji po zmianach okołoporodowych
- u niemowląt i dzieci – napięcia po porodzie, problemy z regulacją, snem, nadpobudliwością
W praktyce wiele osób korzysta z terapii zarówno wtedy, gdy mają konkretne objawy, jak i profilaktycznie (aby „wyregulować” układ nerwowy, wzmocnić zasoby i odporność organizmu).
Przeciwwskazania – kiedy terapia nie jest odpowiednia
Mimo swojej delikatności ta terapia nie jest rozwiązaniem dla ostrych ani ciężkich problemów zdrowotnych (w tym nagłe bóle, świeże urazy i złamania, ostre stany zapalne). Jeśli doświadczasz niepokojących objawów, poważnych dolegliwości lub kryzysu psychicznego (kiedy konieczna jest opieka psychiatryczna), w pierwszej kolejności zgłoś się do lekarza lub specjalisty. Sesję TCK potraktuj co najwyżej jako uzupełnienie ich zaleceń.
